Ο Δήμος Φυλής ή Χασιά, όπως ονομαζόταν από τους κατοίκους της έως το 1928), βρίσκεται στις ΝΔ πλαγιές της Πάρνηθας, σε υψόμετρο περίπου 400μ., ενώ απέχει μόλις 18χλμ. από το κέντρο της Αθήνας.

       Η Φυλή κατοικείται ήδη από τους προϊστορικούς χρόνους. Ο τόπος όμως πραγματικά ακμάζει κατά την κλασσική αρχαιότητα, όταν στην ευρύτερη περιοχή αναπτύσσονται ορισμένοι σημαντικοί αρχαίοι Δήμοι (μεταξύ αυτών ο Δήμος Φυλής και αργότερα -220/219π.Χ. - ο Δήμος Χαστιέων). Σημαντικά μνημεία της περιόδου αυτής μπορεί να θαυμάσει σήμερα ο επισκέπτης της Φυλής.

       Εντός των ορίων του Δήμου βρίσκεται τμήμα του τείχους Δέμα, ένα μοναδικό για την κατασκευή του αμυντικό έργο του 4ου αιώνα π. Χ.

       Μέσα στο δρυμό της Πάρνηθας, σε ένα καταπράσινο σημείο με μοναδική θέα, σε υψόμετρο 687μ., δεσπόζει το Φρούριο της Φυλής. Χτίστηκε τον 4ο αιώνα π.Χ. για να προστατεύσει το πέρασμα από τη Βοιωτία προς την Αθήνα, και βρισκόταν σε χρήση έως τον 2ο αιώνα π. Χ. Η διατήρηση του μνημείου είναι εντυπωσιακή.

       Ακολουθώντας μια διαδρομή μοναδικού κάλλους, μπορεί κανείς να φτάσει στο σπήλαιο του Πανός, τόπο λατρείας του θεού Πάνα και των Νυμφών.

       Σημαντικό μνημείο της Ρωμαϊκής περιόδου είναι το Υδραγωγείο των χρόνων του αυτοκράτορα Αδριανού.

       Η δημιουργία του οικισμού της Φυλής στη θέση που βρίσκεται σήμερα ανάγεται στην πρώτη περίοδο μετά την Οθωμανική κατάκτηση. Τότε άρχισε να ομιλείται στον τόπο η αρβανίτικη διάλεκτος που παραμένει ζωντανή μέχρι τις μέρες μας.

       Κατά τους μεταβυζαντινούς χρόνους ο οικισμός γνώρισε ιδιαίτερη άνθιση. Από την περίοδο αυτή σώζονται σημαντικές εκκλησίες, όπως ο ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου και ο ʼγιος Πέτρος, στο Ιερό Βήμα του οποίου σώζεται ενδιαφέρον τοιχογραφικός διάκοσμος. Τα δύο μνημεία κατέχουν σημαντική θέση στην εξέλιξη της ναοδομίας της Αττικής, αφού ο τρόπος στέγασής τους μαρτυρά ισλαμική επίδραση.

       Μεταβυζαντινός είναι και ο ναός της Μονής Κλειστών που αποτελεί γυναικείο κοινόβιο μοναστικής ζωής. Χαρακτηριστικό γνώρισμα είναι η -κατά την παράδοση -εύρεση της εικόνας της Παναγίας Φανερωμένης σε ένα κοίλωμα του απότομου βράχου απέναντι από τη Μονή.

       Εκτός των εκκλησιαστικών κτηρίων ξεχωριστή είναι η ύπαρξη στον κεντρικό πυρήνα του Δήμου ενός Καμαρόσπιτου, μιας οικίας με χαρακτηριστικό μια καμάρα που διαιρεί το χώρο της σε δύο τμήματα. Πρόκειται για ένα είδος σπιτιού στο οποίο άνθρωποι, ζώα και καρποί συνυπήρχαν σε ένα χώρο.

       Η οθωμανική περίοδος έληξε όπως είναι γνωστό με τον απελευθερωτικό αγώνα κατά των Τούρκων, στον οποίο σημαντικό ρόλο διαδραμάτισαν οι κάτοικοι της Φυλής με αρχηγό τους τον τοπικό ήρωα Μελέτη Βασιλείου.

       Σήμερα, η Φυλή αποτελεί αγαπημένο προορισμό των κατοίκων της πυκνοκατοικημένης και θορυβώδους Αθήνας. Στον Δήμο Φυλής έχει διατηρηθεί το παραδοσιακό χρώμα και ο επισκέπτης μπορεί να ξεναγηθεί στα στενά σοκάκια, να θαυμάσει τα πολυάριθμα εκκλησάκια και κάποια δείγματα οικιακής αρχιτεκτονικής του περασμένου αιώνα, όπως τα μικρά ισόγεια σπίτια, τα λεγόμενα μακρινάρια ή μακρόσπιτα.

       Σταθμός στην περιήγηση πρέπει να είναι η Λαογραφική Έκθεση του Δήμου όπου μπορεί κανείς να θαυμάσει εκτός των άλλων τις παραδοσιακές τοπικές ενδυμασίες (Γρίζα και Τσολιάς), το Γιούκο (ένα σεντούκι πάνω στο οποίο τοποθετούνταν τα προικιά της νύφης) και το Κουλούρι του Γαμπρού.

       Σημαντικός τόπος επίσκεψης είναι και η Ιερά Μονή των Αγίων Κυπριανού και Ιουστίνης που δεσπόζει πάνω από την πόλη της Φυλής. Ιδρύθηκε το 1961 από το σεβασμιότατο μητροπολίτη Ωρωπού και Φυλής, Κυπριανό. Έκτοτε αποτελεί ανδρικό κοινόβιο μοναστικής ζωής.